رسول رحمت «صلی الله علیه و آله و سلم»

بسم  الله الرحمن الرحیم

{بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ طه مَا أَنْزَلْنَا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ إِلَّا تَذْکِرَهً لِمَنْ یَخْشَىٰ} [۱]

طا، ها ، ما قرآن را بر تو فرو نفرستادیم که به زحمت اُفتی جز پندی باشد برای آن کس که می ترسد. [۲]

تفسیر سوره مبارکه؛

این سوره ۱۳۵ آیه دارد و در مکه معظمه نازل شده است، در فضیلت این سوره از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم  نقل شده است که فرمود:

قاری(کسی که این سوره را بخواند) سوره طه در روز رستاخیز از ثواب مهاجران و انصار بهره مند می شود. [۳]

شأن نزول؛

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بعد از نزول وحی و قرآن، بسیار عبادت می کرد مخصوصاً ایستاده به عبادت مشغول می شد، آن قدر که پاهای آنحضرت متورم می گردید، گاه برای آنکه بتواند به عبادت خود ادامه دهد سنگینی خود را بر یک پا قرار می داد و گاه بر پای دیگر می ایستاد؛ آیات فوق نازل شد و به پیامبر  صلی الله علیه و آله و سلم  دستور داد که این همه رنج و ناراحتی بر خود تحمیل نکند.

حرف «طاء» و «هاء» از حروف مقطعه قرآن است که در ابتدای سوره بقره درباره آن صحبت شد، اما از آنجا که آیه دوم خطاب به پیامیر اسلام  صلی الله علیه و آله وسلم است، لذا بعضی ها گفته اند که «طه» یکی از نام های آن حضرت است و این سخن را درباره «یس» که در آغاز سوره یس نیز گفته اند. در روایتی از امام صادق  سلام الله علیه وارد  شده است که «طه» به این معنی است؛ « یا طالب الحق الهادی الیه» ای که طالب حق و هدایت کننده خلق به سوی آنی.

لذا پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم  پس از رسالت و نزول قرآن خودش را بسیار به زحمت انداخته بود، از سویی برای اینکه سخنش بر مردم تاثیر داشته باشد همواره مشغول عبادت بود و راحتی را از خود سلب کرده بود، و از سوی دیگر غصه آن مردم در دلش سنگینی می کرد، که چرا ایمان نمی آورند و خود را در معرض عذاب الهی قرار می دهند، خداوند در آیه دیگری در این باره می فرماید:{ لَعَلَّکَ بَاخِعٌ نَفْسَکَ أَلَّا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ} [۴] شاید تو جان خود را هلاک کنی از این که آنان ایمان نمی آورند .[۵]

[۱] سوره مبارکه طه آیات ۱ الی ۳

[۲] ترجمه قرآن کریم، آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

[۳] مجمع البیان ج ۷ ص ۳

[۴] سوره مبارکه شعرا آیه ۳

[۵] تفسیر بُشری ، آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

بازدیدها: ۴۶