هربار که متوکل تلاش مذبوحانه جدیدى را براى ترور شخصیتى امام (ع) طراحى مى‏ کرد، با شکست سختى روبه رو مى ‏شد. شکست‏ها و تلاش‏هاى پى در پى و بى‏ ثمر متوکّل به حدى او را در رسیدن به اغراض پلیدش ناکام گذاشته بود که روزى در جمع درباریان خود فریاد زد: «واى بر شما! کار ابن الرضا روزگار مرا سیاه کرده و مرا سخت درمانده و سرگردان ساخته. هر چه تلاش کردم او جرعه‏اى شراب بنوشد و در مجلس بزمى با من هم‏نشین گردد، نشد… .»[۲]

همچنین در اقدامى دیگر، متوکل به چهار تن از دژخیمان خود دستور مى‏ دهد که امام را با شمشیرهاى برهنه به قتل برسانند. او به قدرى خشمگین بود که سوگند یاد کرد پس از قتل امام پیکر او را بسوزاند. جلادان او که با شمشیرهاى آخته انتظار امام را مى‏ کشیدند، تا بدنش را طعمه شمشیر خود سازند. با دیدن وقار و شکوه امام آن چنان تحت تأثیر قرار گرفتند که تصمیم خود را فراموش و حتى امام را با احترام بدرقه کردند. هنگامى که بازگشتند، متوکّل از آنان پرسید: «چرا آنچه را که امر کرده بودم، انجام ندادید؟» پاسخ دادند: «آن هیبت و شکوهى که در او دیدیم، فراوان‏تر از هراس صد شمشیر برهنه بود که قدرتى در برابر آن نداشتیم؛ به گونه‏ اى دل‏هاى ما را آکند که نتوانستیم آنچه را امر کرده بودى، به انجام رسانیم».[۳]

متوکل بعد از ناکامى و شکست در نقشه قتل امام توسط «سعید حاجب»،[۴] سرانجام بغض و کینه‏اى که به خاندان پیامبر(ص) و پیروان آنان داشت، گریبان خود او را گرفت. در شبى که او به قتل رسید، «عباده مخنّث»، دلقک دربار، مثل همیشه در بزم شراب او مشغول مسخره کردن امامان شیعه بود. او سرش را که مو نداشت، برهنه کرده و متکایى هم روى شکم خود بسته بود و امام على (ع) را مسخره مى‏کرد و مى‏گفت: «این مرد طاس و شکم برآمده مى‏خواهد خلیفه مسلمانان شود». متوکل شراب مى ‏نوشید و قهقهه سر مى داد. «منتصر»، فرزند او که به امامان شیعه علاقه‏ مند بود، از این حرکت عباده خشمگین شد و او را پنهانى تهدید کرد. (عباده از ادامه کار منصرف شد، متوکّل متوجه او گردید و از او علّت را جویا شد. عباده دلیل ادامه ندادن کار خویش را باز گفت). در این هنگام، منتصر برخاست و گفت: «اى امیرالمؤمنین! آن کسى که این سگ، تقلید او را مى ‏کند و این مردم مى‏ خندند، پسر عموى تو و بزرگ خاندان تو است و مایه افتخار تو. اگر تو مى‏ خواهى گوشت او را بخورى (غیبت و بدگویى او کنى)، بخور، ولى اجازه نده که این سگ و مانند او از آن بخورند».

متوکل براى تمسخر فرزندش، به سبب علاقه ‏مندى به امام على(ع) دستور داد تا آوازه‏ خوانان درباره او و مادرش، شعر زننده ‏اى بخوانند. این بى‏ حیایى و بى ‏شرمى متوکل سبب شد تا پسرش همان شب تصمیم به قتل متوکل بگیرد؛[۵] از این رو، به همراهى ترکان، نقشه قتل او را کشید و وزیرش، «فتح بن خاقان»، او را به قتل رساند.[۶]

امام هادى(ع) پس از قتل متوکل، هفت سال در دوران خلفاى بعدى زندگى کرد. اگر چه فشارهاى دستگاه در مقایسه با دوران متوکل کاهش یافت، ولى سیاست‏هاى کلى دستگاه، به جز دوران متنصر، در راستاى اسلام زدایى، تغییرى محسوس نداشت و امام همچنان در سامرا تحت مراقبت شدید نظامى، روزگار مى ‏گذراند. سرانجام توطئه دشمنان امام هادى (ع) براى ایشان به ثمر رسید و وى به دستور «معتز» و سمّ «معتمد» که در آب یا انار ریخته شده بود،مسموم شد. [۷]  «ابو دعامه» مى‏ گوید: «امام در بستر بیمارى بود و من براى عیادت نزد ایشان رفتم. هنگام بازگشت فرمود: چون براى عیادت من آمدى، برگردن من حقى پیدا کردى و رعایت حق تو بر من واجب است. او در بستر بیمارى آرمیده بود و شیعیان به دیدار امام مى ‏آمدند. آن حضرت به صورت کتبى و شفاهى، امام پس از خود را به آنان معرفى کرد تا پس از شهادت او، شیعیان دچار سرگردانى نشوند.[۸]

امام هادى (ع)، در سوم رجب سال ۲۵۴ هـ . ق، به شهادت رسید.[۹] «احمد بن داود» مى‏ گوید: «اموال بسیارى را که خمس و نذورات مردم قم بود، با خود به قصد تحویل دادن به اباالحسن مى‏بردم. هنگامى که رسیدم، مردى که بر شترى سوار بود، پیش من آمد و گفت: اى احمد بن داود و «اى محمد بن اسحاق»، من حامل نامه‏ اى از سرورتان، ابالحسن هستم که به شما نگاشته است: من امشب به سوى بارگاه الهى رخت بر مى‏بندم. پس احتیاط کنید تا دستور فرزندم، حسن (علیه‏السلام) به شما برسد. ما با شنیدن این خبر بسیار ناراحت شدیم و گریستیم، ولى این خبر را از دیگران که با ما بودند، مخفى داشتیم… ».[۱۰]

بازتاب خبر شهادت پیشواى شیعیان، قلب ستم‏دیده مردم را جریحه‏ دار کرد. شهر یکپارچه در سوگ آموزگارى بلنداختر و پدرى مهربان براى مستمندان و یتیمان نشست. در روز شهادت امام، جماعت بسیارى از بنى هاشم، بنى ابى‏طالب و بنى عباس در منزل امام جمع شده بودند و شیون و زارى سراسر خانه را آکنده بود.[۱۱] مردم به صورت‏هاى خود سیلى مى ‏زدند و گونه ‏هاى خود را مى‏ خراشیدند.[۱۲]

بدن مطهر امام هادى (ع) را بر دوش گرفتند و از خانه ایشان بیرون بردند و از جلوى خانه «موسى بن بغا» گذشتند. وقتى معتمد عباسى آنان را دید، تصمیم گرفت براى عوام فریبى، بر بدن امام نماز بگزارد؛ از این رو، دستور داد بدن مطهر امام را بر زمین گذاشتند و بر جنازه حضرت نماز خواند، ولى امام حسن عسکرى (ع) پیش از تشییع بدن مطهر امام (ع) به اتفاق شیعیان بر آن نماز خوانده بود. سپس امام را در یکى از خانه ‏هایى که در آن زندانى بود، به خاک سپردند. ازدحام جمعیت به قدرى بود که حرکت کردن در بین آن همه جمعیت براى امام حسن عسکرى (ع) مشکل بود. در این هنگام، جوانى مرکبى براى امام آورد و مردم امام را تا خانه بدرقه کردند.[۱۳] «ابو هاشم جعفرى» که از نزدیکان امام هادى (ع) بود، نیز قصیده‏اى در رثاى امام خود خواند.[۱۴]

=================

بازدیدها: ۸۴

نوشته داستان شهادت امام علی النقی الهادی (علیه السلام ) اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله سید محمد تقی دیباجی اصفهانی پدیدار شد.

حضرت  زهرا(سلام‌الله‌علیها) نخستین کسی که وارد بهشت می‌شود
یکی از فضائلی که در احادیث معتبر و صحیح اهل سنت در شأن فاطمه زهرا(سلام‌الله‌علیها) بیان شده، این است که ایشان نخستین و اولین کسی است که وارد بهشت می‌شود.
ابن حجر عسقلانی و ذهبی و …  از رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل نموده‌اند که فرمودند: «نخستین کسی که وارد بهشت می‌شود، دخترم فاطمه است».[۱]

با کمی تأمل و دقت می‌توان دریافت که اولین شخصی که وارد بهشت می‌شود، می‌بایست اولین شخص در عالم وجود، انسانیت و شرافت باشد. و حال آن‌که عقلا و نقلا هیچ‌کس را یارای رسیدن به مقام و مرتبت حضرت رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نمی‌باشد و اولین شخص در عالم وجود و نخستین کسی که وارد بهشت می‌شود، خود حضرت‌ است، پس چگونه ممکن است صدیقه طاهره(سلام‌الله‌علیها) اولین شخصی باشد که وارد بهشت می‌شود؟

سرّ این سخن و رفع این تناقض در این است که فاطمه زهرا(سلام‌الله‌علیها) نفس پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌باشد و بین این دو هیچ‌گونه بینونت و فاصله‌ای نمی‌باشد.
عایشه می‌گوید: «هیچ شخصی از مردم را ندیدم که در گفتار و سخن گفتن و نشتن از فاطمه(سلام‌الله‌علیها) به پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) شبیه‌تر باشد».[۲]

آلوسی می‌گوید: «در حدیث آمده است: «به درستی که فاطمه(سلام‌الله‌علیها) همتا نداشت و افضل از زنان گذشته و آینده بوده است» با این حدیث، افضل بودن فاطمه(سلام‌الله‌علیها) بر تمام زنان ثابت می‌شود. زیرا او روح و روان رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده. از این رو بر عایشه نیز برتری داشت.[۳]

 آلوسی از مفسرین بزرگ اهل سنت بسیار زیبا و به‌جا بیان می‌کند که فاطمه زهرا(سلام‌الله‌علیها) روح و روان رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده است که این نهایت اشتباک و اتحاد این دو را بیان می‌کند.
از این زیباتر و رساتر، این است که بخاری و مسلم نقل می‌کنند که رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «فاطمه(سلام‌الله‌علیها) پاره تن من است».[۴]
وقتی فاطمه زهرا(سلام‌الله‌علیها) بضعه و پاره تن پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) شد،  پس پاره تن جلوتر از خود رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به عنوان اولین شخص وارد بهشت می‌شود.

بنابراین حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) از چنان مقام و مرتبتی در عالم هستی برخوردار است که همراه و قرین پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) است که هیچ‌کس را نمی‌توان با شأن و جایگاه او نزد خداوند متعال و رسولش قیاس کرد و از همین رو می‌توان درک کرد که چه طور غضب و رضایت خداوند در گرو غضب و رضایت فاطمه(سلام‌الله‌علیها) است.

_____________________________________

پی‌نوشت
[۱]. لسان المیزان، ج۴، ص۱۶؛ میزان الاعتدال، ج۲، ص۶۱۸؛ سبل الهدی و الرشاد، ج۱۰، ص۳۸۶؛ مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۱۱۰.
[۲]. الادب المفرد، البخاری،  ص۲۰۲؛ السنن الکبری، النسائی، ج۵، ص۳۹۱؛ با تعابیر دیگر: سنن ابی داود، ج۲، ص۵۲۲؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۳۶۱، ح۳۹۶۴؛ مسند احمد بن حنبل، ج۶، ص۲۸۲.
[۳]. روح المعانی، ج۳، ص۱۳۸.
[۴]. صحیح البخاری، ج۴، ص۲۱۰؛ صحیح المسلم، ج۷، ص۱۴۱؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۳۶۰ و … .

برترین فضیلت حضرت زهرا   ,فضیلت حضرت زهرا ,دیباجی ,شهادت ,شهادت زهرا ,صدیقه ,استاد دیباجی ,مقاله ,دیباجی اصفهانی ,منابع اهل سنت, حضرت زهرا 

بازدیدها: ۴۸

نوشته برترین فضیلت حضرت زهرا(سلام الله علیه) در منابع اهل سنت اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله سید محمد تقی دیباجی اصفهانی پدیدار شد.

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصِّدِّیقَهُ الشَّهِیدَهُ

به مناسبت شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) و ایّام فاطمیّه اول، مجلس روضه و عزاداری به مدت ۵ شب در بیت حضرت آیت الله سید محمد تقی دیباجی اصفهانی (حفظه الله) برگزار می شود.

زمان: ۲ اسفند تا ۶ اسفند ۱۳۹۴ بعد از نماز مغرب و عشاء ساعت ۱۹:۳۰ الی ۲۱:۰۰ شب

مکان: قم،خیابان شهدا(صفاییه)، کوچه ۲۲(آمار)، پلاک ۲۹ دفتر معظم له

مراسم عزاداری, فاطمیّه اوّل ,  بیت آیت الله دیباجی اصفهانی , آیت الله دیباجی اصفهانی ,  آیت الله دیباجی,  استاد دیباجی ,شهادت مادرم, مراسم روضه خوانی, بیوت علما ,فاطمیه اول ۹۴ ,عزاداری ۱۳۹۴ ,شهادت, روضه حضرت زهرا , دیباجی ,دیباجی اصفهانی 

بازدیدها: ۵۱

نوشته مراسم عزاداری فاطمیّه اوّل در بیت آیت الله دیباجی اصفهانی (حفظه الله) اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله سید محمد تقی دیباجی اصفهانی پدیدار شد.

شهادت امام حسن عسکری (ع)

بیشتر علماى شیعه بر این اعتقاد هستند که حضرت مسموم شده و همچنین پدرش و جدش و همه امامان دیگر به شهادت رسیده‏اند و در این باره به آنچه از حضرت امام صادق (ع) روایت شده استدلال کرده‏اند که آن حضرت فرموده است: «به خدا سوگند هیچ کدام از ما نیست جز این که  شهید مى شود» و خدا به این حقیقت داناتر است.[۱]

تاریخ شهادت امام حسن عسکری (ع)

امام حسن عسکری (ع) در روز جمعه هشتم ماه ربیع الاول سال ۲۶۰ که ۲۸ سال داشته، وفات کرده است.‏[۲]

نماز بر پیکر مطهر امام حسن عسکری (ع)

وقتى که امام حسن عسکرى (ع) به شهادت رسیدند یارانش در خانه آن حضرت جمع شدند تا بر او نماز بخوانند، جعفر کذّاب برادر ایشان هم آمد تا بر آن حضرت نماز بخواند و شیعیان حضور داشتند که ناگهان دیدند جوانى آمد و دامن جعفر را گرفت و او را از کنار پدرش دور کرد و بر پدرش نماز خواند و مردم نیز با او خواندند و جعفر مبهوت و حیران مانده بود و نمى‏توانست حرف بزند. وقتى که از نماز بر پدرش فارغ شد از میان مردم بیرون آمد و رفت و ناپدید شد و نفهمیدند که از کدام سو رفت.[۳]

سبب شهادت امام حسن عسکری (ع)

فرزند عبیدالله بن خاقان می گوید روزی برای پدرم ( که وزیر معتمد عباسی بود ) خبر آوردند که ابن الرضا – یعنی  حضرت امام حسن عسکری – رنجور شده ، پدرم به سرعت تمام نزد خلیفه رفت و خبر را به خلیفه داد . خلیفه پنج نفر از معتمدان و یاران مخصوص خود را با او همراه کرد. یکی از ایشان نحریر خادم بود که از محرمان خاص خلیفه بود ، خلیفه به آنها دستور داد که خانه حضرت را زیر نظر بگیرند، و بر احوال آن حضرت مطلع گردند. و طبیبی را مقرر کرد که هر بامداد و پسین نزد آن حضرت برود، و از احوال او آگاه شود. بعد از دو روز برای پدرم خبر آوردند که مرض آن حضرت سخت شده است، و ضعف بر او مستولی گردیده. پدرم سوار بر مرکب شد و نزد آن حضرت رفت و اطبا را – که عموما اطبای مسیحی و یهودی در آن زمان بودند – امر کرد که از خدمت آن حضرت دور نشوند و قاضی القضات ( داور داوران ) را طلبید و گفت ده نفر از علمای مشهور را حاضر گردان که پیوسته نزد آن حضرت باشند. و این کارها را برای  آن می کردند که آن زهری  که به آن حضرت داده بودند بر مردم معلوم نشود و نزد مردم ظاهر سازند که آن حضرت به مرگ خود از دنیا رفته است.[۴]

مرقد امام حسن عسکری (ع)

 امام حسن عسکری (ع) بعد از شهادت در همان خانه‏اى که در سر من رأى[۵] پدرش در آن دفن شده بود دفن شده است.[۶]

===================

بازدیدها: ۱۷۱

نوشته ماجرای نماز بر پیکر مطهر امام حسن عسکری (علیه السلام) اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله سید محمد تقی دیباجی اصفهانی پدیدار شد.

از همه ارادتمندان حضرت زهرا (س) دعوت می شود تا در مراسم عــزاداری مظلومــه عالــم

حــضــرت زهــرا (سلام الله علیها) شرکت نمائید.

به مدت سه شب از چهارشنبه ۱۳ /۱۵/۱۴ اسفند ۱۳۹۳ از ساعت ۱۹ لفایت ۲۰:۳۰ شب

مکان: قم، صفائیه، کوچه آمار، پلاک ۲۹ ، دفتر حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی (حفظه الله)

 مجلس سوگواری,    مجلس سوگواری  شهادت حضرت زهرا  , شهادت, سوگواری  شهادت حضرت زهرا ,شهادت حضرت زهرا  

بازدیدها: ۳۷

نوشته مجلس سوگواری به مناسبت شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله سید محمد تقی دیباجی اصفهانی پدیدار شد.