دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

إِذَا مَاتَ الْعَالِمُ ثُلِمَ فِی الْإِسْلَامِ ثُلْمَهٌ لَا یَسُدُّهَا شَیْءٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ

بسم الله الرحمن الرحیم

 

یکی از ارزش‌های اسلامی در قرآن، «علم و دانش» است.{هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ}[۱]  بگو : آیا کسانی که می دانند با کسانی که نمی دانند برابرند ؟ [۲]آیا کسانی‌که در تحصیل فضایل و آگاهی‌های مفید و مؤثر در کمال خویش گام بر می‌دارند، با گروهی که از حیات جز خواب و خوراک و… چیزی نمی‌دانند برابرند؟ شکی نیست که برتری و ارجحیت، همانا از آنِ کسانی است که در راه تحصیل علم گام بر می‌دارند، و ساعت‌هایی را به تعلیم و تعلم سپری می‌سازند

در دو گوشه‌ مسجد، دو گروه دور هم حلقه زده و نشسته بودند، رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) وارد شد و به هر کدام نظری افکند و پرسید: آقایان چه می‌کنند؟ به عرض رسید که یکی از این دو دسته به ذکر خدا و دعا مشغولند و گروه دیگر مشغول مذاکره‌ علمی هستند. رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: «هر دو دسته در راه خیر و سعادتند، ولی من به گروهی ملحق می‌شوم که مذاکرات علمی دارند؛ زیرا من مبعوث شده‌ام که مردم را به علم و کمال سوق دهم و سپس به جمع آنها پیوست [۳]

امام صادق (علیه‌السّلام) در مجلسی که بزرگان و سالخوردگان اصحابش حضور داشتند، از هشام بن حکم که جوانتر از همه بود، احترام فراوان به عمل آورد و او را بالاتر از همه نشانید، به خاطر اینکه جوانی عالم و گوینده‌ای توانا بود.[۴]

در دین مقدس اسلام و سیره عملی پیامبر و اهل‌بیت همواره بر تکریم علما و دانشمندان دین تاکید شده است. چنانکه امام موسی کاظم (علیه‌السّلام) فرمود: «عَظِّمِ الْعالِم لِعِلمِهِ وَدَعْ مُنازَعَتَهُ؛[۵]  عالم را به جهت علمش تعظیم و احترام کن و با او منازعه منما.»

امام علی (علیه‌السّلام) فرمود: «مَنْ وَقَّرَ عالِماً فَقَدْ وَقَّرَ رَبَّهُ؛ [۶] کسی‌که به عالمی احترام نماید، به خدا احترام نموده است.»

پیامبر (صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: «اَکْرِمُوا الْعُلَماءَ فَاِنَّهُمْ وَرَثَهُ الْاَنْبِیاءِ فَمَنْ اَکْرَمَهُمْ فَقَدْ اَکْرَمَ اللهَ وَرَسُولَهُ؛[۷]  دانشمندان را گرامی دارید که آنها وارثان پیامبرانند و هر که آنان را احترام نماید، خدا و رسولش را احترام نموده است.

امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: در برابر عالم زیاد نگویید که «قال فُلان و قال فُلان خلافاً لقوله؛[۸] فلان عالم چه فرموده و فلان عالم دیگر چه مطلبی بر خلاف گفته‌ شما فرموده است.»

پیامبر (صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: «مَنْ زارَ الْعُلَماء فَقَدْ زارَنِی وَ مَن جالَس الْعُلَماء فَقَد جالَسَنِی وَ مَنْ جالَسَنِی فَکَاَنَّما جالس رَبِّی؛[۹] کسی که به دیدن علما برود، گویا به دیدن من آمده و کسی که همنشین علما شود، گویا همنشین من شده و کسی که همنشین من باشد، گویا همنشین خداوند و مانوس با اوست».

و در روایت دیگر، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: «زیارت کردن علما نزد خدا محبوب‌تر است از هفتاد حج و عمره‌ مقبول و خداوند هفتاد درجه، مقام زائر علما را بالا می‌برد و رحمتش را بر او نازل می‌کند.»[۱۰]

امام باقر (علیه‌السّلام) فرمود: «اذا جَلَسْتَ الی عالِم فَکُنْ عَلی اَنْ تَسْمَعَ احْرص مِنْکَ عَلی ان تَقُول؛ [۱۱] هرگاه با دانشمندی همنشین شدی، سعی کن بیشتر از آنکه سخن بگویی، گوش کنی.»

امام علی علیه السلام می فرمایند: «إِذَا مَاتَ الْعَالِمُ ثُلِمَ فِی الْإِسْلَامِ ثُلْمَهٌ لَا یَسُدُّهَا شَیْءٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ».[۱۲] هرگاه عالمی بمیرد رخنه ای جبران ناپذیر در اسلام ایجاد می شود که تا روز قیامت هیچ چیز آن را فرو نمى ‏پوشد.

 

[۱]سوره مبارکه زمر آیه ۹

[۲] ترجمه قرآن کریم ، آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

۲صحفی، سیدمحمد، تعالیم آسمانی اسلام، ص۴۹.

[۴] صحفی، سیدمحمد، تعالیم آسمانی اسلام، ص۴۹.

[۵] مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۷۸، ص۳۰۹.

[۶] آمدی، عبدالواحد بن محمد تمیمی، غرر الحکم، ج۱، ص۶۳۲.

[۷] پاینده، ابوالقاسم، نهج الفصاحه، حدیث ۴۵۰، ج۱، ص ۲۳۸.

[۸] کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۳۷.

[۹] میزان الحکمه، ج۳، ص۲۰۸۵.

[۱۰] ابن فهد حلی، احمد بن محمد، عده‌الداعی، ص۶۶.

[۱۱] محلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۲، ص۴۳، ح۱۱.

[۱۲] محاسن، ج۱،ص۲۳۳

بازدیدها: ۹۱

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

فطرت خداجویی انسان ها

بسم الله الرحمن الرحیم

 

{فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا ۚ لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ} [۱]

پس حقگرایانه به این دین (یکتا پرستی ) روی بیاور (پا برجا بدار) سرشت الهی را مردم را پایه آن آفریده است ،آفرینش خدا تغییر پذیر نیست این است همان دین پایدار ولی بیشتر مردم نمی دانند .[۲]

این آیه بیانگر این است که خداشناسی و حتی دین به طور کلی امر فطری است و هر آنچه در شرع هست در اعماق فطرت آدمی ریشه دارد و بین تشریع و تکوین مخالفتی وجود ندارد این آیه بیان می دارد که دین به صورت خالص و پاک بدون هر گونه آلودگی در درون جان آدمی وجود دارد و انحرافات یک امر عارضی است بنابراین وظیفه پیامبران این است که این امور عارضی را زایل کنند و به فطرت اصلی انسان امکان شکوفایی دهند . جمله {لا تبدیل لخلق الله } و بعد از آن جمله {ذلک الذین القیم } تاکیدهای دیگری بر مساله فطری بودن دین و مذهب و عدم امکان تغییر این فطرت الهی است ؛ هر چند ممکن است افراد زیادی بر اثر عدم رشد کافی ، قادر به درک این واقعیت نباشند .

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: هر نوزادی بر اساس فطرت توحیدی متولد می شود این پدر و مادر اویند که وی را یهودی ، یا مسیحی و یا مجوسی می نمایند [۳]

[۱] سوره مبارکه روم آیه ۳۰

[۲] ترجمه قرآن کریم ، آیت الله دیباجی اصفهانی مد ظله العالی

[۳] تفسیر بُشری ،آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

بازدیدها: ۲۰

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

عید در قرآن

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

الایه الوحیده فی القرآن

{قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَهً مِنَ السَّمَاءِ تَکُونُ لَنَا عِیدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَهً مِنْکَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ} [۱] تنها آیه ای که در قرآن لفظ (عید)[۲] در آن آمده این آیه است و ضمنا تنها آیه ایست در قرآن  که دو کلمه ]اللَّهُمَّ رَبَّنَا[ بکار رفته و بین اسم ذات باریتعالی و اسم صفات جمع شده است .

پیامبران (علیهم السلام) معمولاً دعای خود را با کلمه «ربنا » و «رب» آغاز میکرده اند؛

حضرت آدم ابوالبشر (سلام الله علیه)  : ]رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا[ [۳]

حضرت نوح نبی الله (سلام الله علیه)  : ]رَبِّ أَنْزِلْنِی مُنْزَلًا مُبَارَکًا وَأَنْتَ خَیْرُ الْمُنْزِلِینَ[ [۴]

حضرت ابراهیم خلیل الله (سلام الله علیه)  : ]رَبِّ اجْعَلْنِی مُقِیمَ الصَّلَاهِ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ[ [۵]

حضرت موسی کلیم الله  (سلام الله علیه)   : ]رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ[ [۶]

پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله)  : ]وَقُلْ رَبِّ زِدْنِی عِلْمًا[ [۷]

ولکن حضرت عیسی علیه السلام  در این دعای خود بین کلمه (اللهم ) که اسم ذات باریتعالی و منادی مفرد معرفه است با کلمه (ربنا) که صفت ربوبیت حق جل و علا و منادی مضاف است جمع نموده شاید بخاطر استعطاف و جلب توجه بیشتر خداوند به طلب مائده آسمانی و پیامدهای آن بوده است .

حواریین حضرت عیسی  (علیه السلام) که شنیده بودند خداوند در زمان حضرت موسی (علیه السلام)  برای بنی اسرائیل غذای آسمانی ]مَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ [ غذای گیاهی و گوشتی  فرستاد که در سوره بقره آیه ۵۷ و در سوره مبارکه اعراف آیه ۱۶۰ مطرح نموده.

از حضرت عیسی علیه السلام نیز طلب مائده آسمانی کردند ولکن حواریین در طلب خود از حضرت عیسی علیه السلام ادب را رعایت نکردند و آنان گفتند{إِذْ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ یَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُّکَ أَنْ یُنَزِّلَ عَلَیْنَا مَائِدَهً مِنَ السَّمَاءِ} [۸] ای عیسی آیا خدای تو میتواند مائده آسمانی برای ما بفرستد بجای یا رسول الله گفتند یا عیسی و بجای خدای ما گفتند خدای تو و بجای اینکه بگویند آیا خداوند در حق ما لطف میکند گفتند آیا خدا میتواند مائده برای ما بفرستند.

و این نحوه کلام بوی شک و تردید میداد  و از اینجهت حضرت عیسی علیه السلام فرمود: {اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ}[۹]از خدا پروا کنید اگر ایمان دارد ؛حواریون گفتند هدف ما لجاجت ورزی نیست میخواهیم با مشاهده این معجزه بزرگ به سرحدّ عین الیقین و اطمینان به قدرت کامل الهی برسیم؛حضرت عیسی علیه السلام هنگامی که از آنان مطمئن شد که هدفشان لجاجت و ستیزگی نیست برای آنان دعا کرد و به خداوند عرض کرد مائده ای آسمانی که برای اول ما و آخر ما (تا زمان های آینده ) عید (و روز فرج و شادی باشد ) و نشانه ای از جانب تو برای نبوت پیامبرت باشد برای ما بفرست.

در تفسیر صافی از تفسیر مجمع البیان نقل میکند که امام باقر علیه السلام فرموده حضرت عیسی علیه السلام به بنی اسرائیل فرمود سی روز روزه بگیرید آنگاه هر چه میخواهید از خداوند بخواهید بنی اسرائیل بعد از سی روز روزه از خدای متعال طلب مائده نمودند و ملائکه مائده آسمانی را که مشتمل بر هفت عدد نان و نان خورشت (نان ، ماهی ، و گوشت) آوردند و هر بیماری و عاجز و زمینگیری از آن غذا میخورد شفاء می یافت  و هر فقیری میخورد غنی و سرمایه دار میشد [۱۰] حضرت عیسی علیه السلام آن روز را که مائده آسمانی نازل شده عید نام گذاری نمود یعنی روز شادمانی و سرور.

 

[۱] سوره مبارکه مائده آیه ۱۱۴

[۲] لفظ عید از جهت لغت از عَود گرفته شده ، به معنی رجوع (روز معین روز شادی یا روز غم و اندوه ) ولکن حقیقت عرفیه بر حقیقت لغویه غلبه پیدا کرده و در عرف به معنی رجوع روز شادی است . در قواعد اعلال در علم صرف گفته شده گاهی کلمه (یا) به کلمه واو قلب میشود و مانند مُیسر که مُوسِر میشود و گاهی بلعکس – کلمه واو به کلمه یاء قلب میگردد در افعال مانند قیل و بیع که در اصل قُوِل و بُیع بوده و در اسماء مانند دُنیا و عُلیا که دُنوا و عُلوا بوده و میزان ، میعاد و میقات که موزان و مِوعاد و موقات بوده ؛ و قال فی لسان العرب :العید کانا فی الاصل عِود بکسر العین و قیل قلبت الواو یاء لیفرقوا بین الاسم الحقیقی و بین المصدری (لسان العرب ج ۲ ص ۷۰۵ ) و قال فی اعراب القرآن : و صغروه علی عُیَید و جمعوه علی اعیاد؛ فرقا بینه و بین عود الخشب (اعراب القرآن محمود الصافی ج ۸ ص ۶۴)

سوره مبارکه مائده آیه ۱۱۴

[۳] سوره مبارکه اعراف آیه ۲۳

[۴] سوره مبارکه مؤمنون آیه ۲۹

[۵] سوره مبارکه ابراهیم آیه ۴۰

[۶] سوره مبارکه قصص آیه ۲۴

[۷] سوره مبارکه طه آیه ۱۱۴

[۸] سوره مبارکه  مائده آیه ۱۱۲

[۹] سوره مبارکه مائده آیه ۱۱۲

[۱۰] تفسیر الصافی ج ۲ ص ۹۸

بازدیدها: ۲۸

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

حقیقت توبه

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

{ إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا  وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ یَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا} [۱]

مگر آنان که توبه کنند و ایمان آورند و عمل شایسته انجام دهند؛ پس خداوند بدی هایشان راه به نیکی تبدیل می کند؛ و خدای سبحان  همواره آمرزنده مهربان است و هر که توبه کند و کار شایسته انجام دهد به راستی که او به گونه شایسته به سوی خدای متعال بر می گردد. [۲]

راه نجات از عذاب های جهنم ،توبه ،ایمان ، و عمل صالح است وگرنه توبه فقط سخنی است که بر زبان رانده شده و یا اراده ای است که به تحقق عملی نرسیده است چنانکه آیه ۷۱ ،حقیقت توبه را بازگشت به سوی خداوند معنا نموده است؛ یعنی حقیقت توبه فقط ترک گناه نیست بلکه ترک گناه به انگیزه اطاعت از خداست و البته کسی که توبه نماید ،خداوند سیئاتش را به حسنات تبدیل می نماید.

درب های توبه در این دنیا تا ملاقات با حضرت عزرائیل باز است و این تشویقی برای گنهکاران جهت بازگشت و توبه است. در مورد اینکه چگونه سیئات به حسنات تبدیل می شود، سخنان گوناگونی از سوی مفسّران بیان شده است؛ برای نمونه عدّه ای گفته اند : منظور این است که خداوند دگرگونی زیادی در وی صورت می دهد به گونه ای که قبلا قتل نفس انجام می داد ولی حالا به دفاع از مظلومان می پردازد؛ در گذشته اهل زنا بود اما حالا پاک دامنی و عفت را اختیاز می نماید . [۳]

 

[۱] سوره مبارکه فرقان آیات ۷۰ ،۷۱
[۲] ترجمه قرآن کریم ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی »
[۳] تفسیر بُشری ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی»

بازدیدها: ۲۴

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

امیدوار کننده ترین آیه در قرآن کریم

بسم الله الرحمن الرحیم

{قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ} [۱] بگو :ای بندگان من ُ که به زبان خویش (در گناه) اسراف کردید ُاز رحمت خدای متعال ناامید نباشید ِهمانا خداوند همه گناهان را (با توبه ) می آمرزد  همانا او بسیار آمرزنده مهربان است . [۲]

این آیه شریفه فراخوانی آشکار از سوی خداوند برای کسانی است که با مرتکب شدن گناهان بر خود ستم کردند خداوند آنان را به توبه فرا می خواند و وعده می دهند که گناه کوچک و بزرگ آنها را می آمرزد؛ بدین ترتیب خدا سبحان  در را به روز کسی که بخواهد گناهانش را جبران و خودش را اصلاح کند بازگذاشته است .

در حدیث آمده است :خدای سبحان خسته نمی شود تا این که شما خسته شوید و هر گاه شما رها کنید او هم رها می کند یعنی هر گاه شما توبه را رها کنید او آمرزش را رها می کند نیز در حدیث است که پیامبر – فرمود : با وجود این آیه دوست ندارم که دنیا و آنچه در آن است از آنِ من باشد . مشهور است که این آیه شریفه امیدوار کننده ترین آیات در قرآن کریم است .

بنابراین می تواند گفت یکی از گناهان بزرگ (کبیره) آن است که انسان از رحمت خدای متعال ناامید شود : {قَالَ وَمَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَهِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ} [۳] کیست که از رحمت پروردگارش ناامید شود ، مگر گمراهان .[۴]

[۱] سوره مبارکه زمر آیه شریفه ۵۳
[۲] ترجمه قرآن کریم ُآیت الله دیباحی اصفهانی «مدظله العالی»
[۳] سوره مبارکه ححر آیه شریفه ۵۶
[۴] تفسیر بُشری ،آیت الله دیباحی اصفهانی «مدظله العالی»

بازدیدها: ۲۵

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

میانه روی در اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم

{وَالَّذِینَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَلَمْ یَقْتُرُوا وَکَانَ بَیْنَ ذَلِکَ قَوَامًا} [۱]و آنان هر گاه انفاق کنند نه اسراف کنند و نه تنگ گیرند بلکه (انفاق آنها) میان این دو در حدّ اعتدال است .[۲]

از جمله صفاتی که در این آیه شریفه برای مؤمنان ذکر شده پرهیز از افراط و تفریط است؛چرا که مؤمن  در همه کارها از جمله انفاق راه میانه و اعتدال دارد نه چنان بذل و بخشش دارد که خانواده خود را گرسنه نگهدارد و نه چنان سخت گیرد که دیگران از عنایت و فضل شان بی بهره بمانند

«قِوام» حدّ وسط بین «اِسراف» و «اِقتار» است در مورد تفاوت «اسراف» و «اقتار» که نقطه مقابل یکدیگرند، مفسّران گفته اند ؛«اسراف» مصرف بیش از حدّ و در غیر حقّ و «اقتار» مصرف کمتر از حقّ و به مقدار لازم است از امام صادق (سلام الله علیه) نقل شده که این آیه را تلاوت نمود و سپس مشتی سنگ ریزه از زمین برداشت و محکم در دست گرفت و فرمود : این همان «اقتار» و سخت گیری است ؛سپس مشت دیگری برداشت و چنان دست خود را گشود که همه روی زمین ریخت و فرمود : این «اسراف» است ،بار سوّم مشت دیگری برداشت و کمی دست خود را گشود به گونه ای که مقداری فروریخت و مقداری در دستش ماند ،و فرمود این همان «قوام» است.[۳]

[۱]   سوره مبارکه فرقان آیه ۶۷
[۲] ترجمه قرآن کریم ،آیت الله دیباحی اصفهانی «مدظله العالی»
[۳] تفسیر بُشری ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی»

بازدیدها: ۲۷

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

عِبَادُ الرَّحْمَٰنِ؛ بندگان(خدای) رحمان

بسم الله الرحمن الرحیم

 

{وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا} [۱]و بندگان (خدای ) رحمان آنان اند که بر روزی زمین با فروتنی راه می روند و هر گاه نادانان ایشان را (با سخنان ناشایست) مورد خطاب قرار دهند سخن مسالمت آمیز گویند. [۲]

{وَالَّذِینَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَلَمْ یَقْتُرُوا وَکَانَ بَیْنَ ذَلِکَ قَوَامًا} [۳] و آنان که هر گاه انفاق کنند نه اسراف کنند و نه تنگ گیرند بلکه (انفاق آنها) میان این دو در حدّ اعتدال است .[۴]

این آیه شریفه به ویژگی مؤمنان اشاره دارد اولین ویژگی ایشان راه رفتن آرام بدون غرور و تکبر است. { هَوْنًا}مصدر و به معنای نرمش و آرامش و عدم تکبر است از اینکه مصدر به جای اسم فاعل به کار رفته است ؛ تاکید به دست می آید یعنی آنها چنان متواضعند که گویی عین آرامش و پرهیز از غرورند به راستی تواضع راه دستیابی به حقیقت و غرور و تکبر کلید کفر و ضلالت است. شاعر چه زیبا این سخن خدای متعال را به تصویر کشیده است:

افتادگی آموز از اگر طالب فیضی          هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

دومین صفت مؤمنان این است که هنگام مواجهه با بی ادبی جاهلان حلم و بردباری پیشه نموده فقط سلام وداع می گویند این سلام از طرف آنان نه از روی ترس بلکه دلیل عدم مقابله به مثل در برابر جاهلان و بی ادبان می باشد

سومین ویزگی مؤمنان عبادت خالصانه ایشان است آنگاه که همه در خواب نازند ایشان به نعمت والاتر از خواب که ذکر و یاد خدای مهربان است می پردازد و خالصانه و بدون هیچ ریایی روح و روان خویش را با عبادت و قیام شبانه صیقل می دهند

چهارمین صفت مؤمنان ترس از خدا و عذاب جهنم است به همین سبب همواره ورد زبان شان دعا برای نجات از عذاب سخت و بادوام جهنم است

پنجمین صفت که در این آیات برای مؤمنان ذکر شده پرهیز از افراط و تفریط است ایشان در همه کارها از جمله انفاق راه میانه و اعتدال دارند نه چنان بذل و بخشش دارند که خانواده خود را گرسنه نگهدارند و نه چنان سخت گیرند که دیگران از عنایت و فضل شان بی بهره بمانند.[۵]

 

[۱] سوره مبارکه فرقان آیه ۶۳
[۲] ترجمه قرآن کریم ،آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی»
[۳] سوره مبارکه فرقان ایه ۶۷
[۴] ترجمه قرآن کریم ،آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی»
[۵] تفسیر بُشری ،آیت الله دیباجی اصفهانی «مد ظله العالی »

بازدیدها: ۲۴

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

دو باغ در بهشت

بسم الله الرحمن الرحیم

{وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ}[۱]و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است .[۲]

از امام صادق  سلام الله علیه  نقل شده که ایشان فرمودند: «مَنْ عَلِمَ أَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَرَاهُ وَ یَسْمَعُ مَا یَقُولُهُ وَ یَفْعَلُهُ مِنْ خَیْرٍ أَوْ شَرٍّ فَیَحْجُزُهُ ذَلِکَ عَنِ اَلْقَبِیحِ مِنَ اَلْأَعْمَالِ فَذَلِکَ اَلَّذِی «خٰافَ مَقٰامَ رَبِّهِ وَ نَهَى اَلنَّفْسَ عَنِ اَلْهَوىٰ».[۳] کسی که می داند خدا او را می بیند و آنچه می گوید می شنود و آنچه را از خیر و شر انجام می دهد می داند، پس این توجه او به خداوند، او را از اعمال قبیح باز می دارد؛ این کسی است که از مقام پروردگارش خائف است و خود را از هوای نفس نگه داشته است.

در اینکه مراد از باغ «در بهشت» چیست ؟ چند تفسیر گفته اند : ۱- بهشت اوّل مادی و بهشت دوّم بهشت روحانی . ۲- بهشت اوّل باغی است خصوصی و اندرونی برای خانواده و بهشت دوم باغی است بیرونی برای دیدار با دوستان ۳- یکی برای اطاعت و دیگری برای ترک گناه ۴- دو باغ، در مقابل دو عذاب مجرمان است. مجرمان بین دو وادی عذاب رفت و آمد دارند یکی آتش جهنم و دیگری آب جوشان؛ مؤمنان نیز بین دو وادی نعمت و زندگی در میان دو بهشت رفت و آمد دارند [۴]

[۱] سوره مبارکه الرحمن آیه ۴۶
[۲] ترجمه قرآن کریم، آیت الله دیباجی اصفهانی «مد ظله العالی»
[۳] الکافی ج ۲ ص ۷۰
[۴] تفسیر بُشری ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مد ظله العالی »

بازدیدها: ۴۵

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

روزه داری در قرآن کریم

 

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

{أَیَّامًا مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ کَانَ مِنْکُمْ مَرِیضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ ۚ وَعَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَهٌ طَعَامُ مِسْکِینٍ ۖ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیْرًا فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ ۚ وَأَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ ۖ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ}[۱] چند روز معدود (باید روزه بگیرید ) پس هر کس از شما مریض یا در سفر باشد ، به همان تعداد از روزهای دیگر (روزه بگیرد) و بر کسانی که روزه برای آنها طاقت فرساست (مانند بیماران و پیران ) کفاره ای (به اندازه ) خوراک بینوایی است و هر که بیشتر نیکی کند (بیش از مقدار واجب اطعام کند) برای او بهتر است و روزه گرفتن برای شما بهتر است اگر بدانید . [۲]

این آیه شریفه پس از بیان تشریع روزه خاطرنشان می سازد که این روزه داری در روزهای معدود و معینی است . آنگاه به دو حکم فقهی روزه اشاره می کند ؛ نخست اینکه اگر کسی مریض باشد و یا در سفر باشد ، روزه نمی گیرد و به جای آن پس از بهبودی از بیماری ویا مراجعت از سفر در فرصت دیگری روزه خود را قضاء می کند ، حکم دوم اینکه کسانی که روزه گرفتن به اندازه تمام طاقت و توان آنهاست ؛ یعنی اگر روزه بگیرند دچار مشقت سختی می شوند ؛ مانند پیران و زنان باردار ، باید روزه خود را بخورند ولی در مقابل آن «فدیه» بدهند . میزان فدیه ای را که باید بدهند در این آیه به اندازه غذای یک فقیر در مقابل یک روز ، مشخص شده است . در آخر می فرماید : اگر کسی با میل و اراده خود چنین مشقتی را تحمل کرد ، برای او بهتر و سزاوارتر است و لذا چنین کسی مخیّر است که روزه بگیرد و یا افطار کند و فدیه بدهد. [۳]

[۱] سوره مبارکه بقره آیه ۱۸۴.
[۲] ترجمه قرآن کریم ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی »
[۳] تفسیربُشری ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مد ظله العالی »

بازدیدها: ۱۶

دسته‌ها
اخبار پندها و حکایت ها

ماه مبارک رمضان در قرآن کریم

بسم الله الرحمن الرحیم

{یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ}[۱] ای کسانی که ایمان آورده اید روزه بر شما نوشته شده چنان که بر پیشانیان شما نوشته شده بود ، شاید پرهیزگار شوند. [۲]

در این آیه شریفه حکم روزه داری را بیان می کند؛ پس از تشریع ، حکم روزه را اعلام می دارد جهت کاستن از سختی آن اظهار می کند که روزه گرفتن بر امت های پیشین هم واجب بود. طبق تحقیق روزه در میان تمام امّت های گذشته به نحوی وجود داشته و حتی بت پرستان نیز برای تقرب به بت های خود گاهی روزه می گرفتند ، یهود و نصاری و صابئین نیز برای خود نوعی روزه داشته اند آنچه در تورات و انجیل آمده روزه به معنای امساک از خوردن و آشامیدن است . در پایان آیه خداوند فلسفه روزه داری را ایجاد تقوا در انسان معرفی می کند .[۳]

پیامبر اکرم  «صلی الله علیه و آله و سلم »: مَن صامَ شَهرَ رَمَضانَ فَحَفِظَ فَرجَهُ و لِسانَهُ و کَفَّ اُذاهُ عَنِ النّاسِ، غَفَر اللهُ لَهُ ذُنُوبَهُ ما تَقَدَّمَ مِنها و ما تأخَّرَ، ‌و أعتَقَهُ مِنَ النّارِ، وَ أحَلَّهُ دارَالْقَرار، وَقَبِلَ شَفَاعَتَهُ فی عَدَدِ رَملٍ عالِج مِن مُذنِبی أهلِ التوَّحیدِ.[۴]

هرکس ماه رمضان را روزه بدارد و پاکدامنی ورزد و زبانش را حفظ کند و آزارش را به مردم نرساند، خداوند، گناهان گذشته و آینده او را می‌آمرزد و از آتش آزادش می‌کند و در سرای ابدی جایش می‌دهد و شفاعت او را درباره موحدّان گنهکار به تعداد کوه‌های به هم پیوسته، می‌پذیرد.

[۱] سوره مبارکه بقره آیه ۱۸۳
[۲] ترجمه قرآن کریم ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مدظله العالی »
[۳] تفسیر بُشری ، آیت الله دیباجی اصفهانی «مد ظله العالی»
[۴] بحارالانوار، ج ۹۳، ص ۳۵۶

بازدیدها: ۱۸