دسته: عقائد و معارف

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی

سلام علیکم

در تاریخ آمده که حضرت علی علیه السلام دارای یک صفت مهم بنام غیرت بودند از طرفی مطرح می شود که در زمان هجوم به درب خانه حضرت علی علیه السلام حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها به درب خانه رفت و مانع شد و آن اتفاق تلخ تاریخی رخ داد در ذهن هر کس خطور می کند چرا حضرت علی علیه السلام خودشان به پشت درب خانه نرفتند؟

 

پاسخ معظم له

 

بسمه تعالی

بعد التحیه والسلام

حضرت زهرا سلام الله علیها به امام امیرالمؤمنین سلام الله علیه گفت :«یَا ابْنَ اَبِی طَالِبٍ اشْتَمَلْتَ  شِمْلَهَ لْجَنِینِ، وَقَعَدْتَ حُجْرَهَ الظَّنِینِ، نَقَضْتَ قَادِمَهَ الْاَجْدَلِ، فَخَانَکَ رِیشُ الْاَعْزَلِ»  ‌ای پسر ابوطالب! همانند جنین در شکم مادر پرده‌نشین شده، و همچون متهم خانه نشین گشتی! تو شاهپرهای بازها را درهم می شکستی اکنون چه شده که پرهای مرغان سقیفه تو را منزوی ساخته؟ امام سلام  الله علیه درجواب فرمود: «ان رسول الله صلی الله علیه و آله امرنی بالصبران لم اجد اعواناً… و قال یا علی الصبر الصبر حتی یتنزل الامر ولا قوه الا بالله العلی العظیم» [۱] پیامبر صلی الله علیه و آله مرا به صبر امر نموده و فرموده اگر یار و یاوری نیافتی صبر کن تا از طرف خداوند امر نازل شود « فَاحْتَسِبِی اللَّهَ  فقالت: حَسْبِیَ اللَّهُ، و أمسکت» پس براى خدا صبر کن حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود: خدا مرا کافى است، آنگاه سکوت کرد. والله العالم

 

 

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

 

 

 

 

[۱] ترجمه بیت الاحزان ص ۱۱۰ – فاطمه من المهد ص ۴۳۱ – ریاحین الشریعه ج ۱ ص ۲۵۶

بازدیدها: ۲۷

بسمه تعالی

محضر مبارک مفسر عالیقدر حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی

سلام علیکم

در قرآن کریم آیه ای است« وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ » سوال ما این هست که آیه  شریفه تمام انسان ها را در بر می گیرد یا مخصوص عده ی خاصی است؟

 

 

پاسخ معظم له

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

آیه شریفه در سوره مبارکه اسراء آیه شریفه هفتاد میباشد؛ که می فرماید خداوند به انسان هم کرامت داده و هم فضیلت ؛ شاید مراد از کرامت نعمت های خدادادی باشد مانند هوش و استعداد و عقل و مراد از فضیلت نعمت هایی باشد که انسان بر اثر تلاش و کوشش و همراهی با پیامبران و اولیاء علیهم السلام بدست میاورد و آیه شریفه همه انسان ها را شامل میشود

و این معنی منافات ندارد که استثناء داشته باشد و برخی از انسان ها بر اثر پیروی از شیطان به« أَسْفَلَ سَافِلِینَ»[۱] برسند و مانند « حِمَار»[۲] یا مانند «کَلْبِ» [۳] یا مانند چهارپایانند بلکه بسی گمراه‌تر«کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ»[۴] بشوند.

 

تو گر میکنی اختر خویش را بد      مدار از فلک چشم نیک اختری را

بسوزند چوب درختان بی بر            سزا خود همین است م بی بری را

درخت تو گر بار دانش بگیرد            بزیر آوری چرخ نیلوفری را

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را           برون کن ز سر باد خیره سری را

 

[۱] سوره مبارکه تین آیه ۵

[۲] سوره مبارکه جمعه آیه ۵

[۳] سوره مبارکه اعراف آیه ۱۷۸

[۴] سوره مبارکه اعراف آیه ۱۷۹

بازدیدها: ۳۴

به نام خدا

حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی

سلام علیکم

فلسفه سجده سهو و نحوه آن را می خواستم از خدمت آقا سؤال کنم  ؟

 

پاسخ معظم له

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

اگر در نماز سهواً حرف بزند مثلا یا جایی که نباید سلام دهد سلام داد؛ بعد از نماز فوراً نیت سجده سهو کند و پیشانی را بر چیزی که سجده بر آن صحیح است بگذارد و بگوید: «بِسم ِ اللّه ِ وَ بِاللّه ِ السَّلام ُ عَلَیک َ ایُّهَا النَّبِی ُّ وَ رَحمَهُ اللّه ِ وَ بَرَکاتُه ُ» بعد بنشیند و دوباره بسجده برود و همان ذکر را بگوید و بنشیند و تشهد را بخواند و یک سلام بگوید و سلام آخری «السلام علیکم و رحمه الله و برکاته ».

اما حکمت این دو سجده سهو

در برخی از روایات وارد شده که سجده مایه خواری و ذلت شیطان است؛ راوی عرض می کند اگر کسی در نمازش سهو کند چه باید بکند؟ امام علیه السلام فرمود :« یَسْجُدُ سَجْدَتَیْنِ بَعْدَ التَّسْلِیمِ وَ هُمَا الْمُرْغِمَتَانِ تُرْغِمَانِ الشَّیْطَانَ»[۱] بعد از فراغ از نماز دو سجده سهو انجام دهد که این دو سجده مایه ذلّت و خواری شیطان است.

سخت ترین حال برای شیطان آن است که ببیند انسان در حال سجده است؛ چون سجده «قرار دادن سر بر خاک» علامت تسلیم بودن انسان در پیشگاه خداوند است.

 در سهویات غیر رُکنی که به نماز چیزی اضافه یا کم کنیم؛ اسلام دستور داده که انسان با بهترین جزء نماز (که سجده است) که مایه خواری و ذلت شیطان وسوسه گر میباشد جبران کند . والله العالم

 

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

[۱] وسائل الشیعه ج ۸ ص ۲۵۰ باب ۳۲

بازدیدها: ۲۵

بسمه تعالی

 

حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی

سلام علیکم

سلام استاد سوال اگر کسی به اجبار دوستش مرتکب گناه کبیره بشه تکلیفش پیش خدا چی هست اگر این گناه تکرار بشه آیا خدا توبه شخص میپزیرد ؟  شرایط توبه در این جور مواقع چی هست؟

 

پاسخ معظم له

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

بعد التحیه والسلام

خداوند منّان وعده داده که گناهان را با توبه می بخشد «قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ» [۱] بگو اى بندگان من که بر خویشتن زیاده‏ روى روا داشته‏ اید از رحمت‏ خدا نومید مشوید در حقیقت ‏خدا همه گناهان را مى ‏آمرزد که او خود آمرزنده مهربان است.

مشهور است که این آیه شریفه امیدوار کننده ترین آیه است در قرآن کریم؛ بنابراین میتوان گفت یکی از گناهان کبیره؛ آن است که انسان از رحمت خداوند ناامید شود. خداوند در آیه دیگری در قرآن می فرماید: «کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَهَ ۖ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْکُمْ سُوءًا بِجَهَالَهٍ ثُمَّ تَابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ»[۲] هر کس از شما کار زشتی به نادانی کرد و بعد از آن توبه کند و اصلاح نماید البته خدا بخشنده و مهربان است. شاید جمله

ای انجام دهد. دستورات خداوند را عمل کند اگر مال مردم را از بین برده به آنان برگرداند به آب و آبروی مردم اگر تجاوز کرده جبران کند و از آنها رضایت و حلالیت بطلبد.

اما درباره دوست؛ امام جواد – سلام الله علیه- میفرماید: «إیّاکَ و مُصاحَبَهَ الشِّرّیرِ؛ فَإِنَّهُ کَالسَّیفِ المَسلولِ؛ یَحسُنُ مَنظَرُهُ ، ویقَبُحُ أثَرُهُ»[۳] از مصاحبت با شخص شریر بپرهیز، که چون شمشیرِ برهنه است؛ منظره اش نیکو و اثر (زخم) آن زشت است .والله العالم

ای برادر میگریز از یار بد     یار بد بدتر بود از مار بد

مار بد تنها تو را بر جان زند        یار بد بر جان و بر ایمان زند

 

 

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

 

 

 

 

 

[۱] سوره مبارکه زمر آیه ۵۳

[۲] سوره مبارکه انعام آیه ۵۴

[۳] بحارالانوار ج ۷۴ص ۱۹۸

بازدیدها: ۳۰

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی

سلام علیکم

نظر مبارک حضرتعالی در مورد معامله بهائی ها و مجالست با آنها و خرید کالا جزئی و کلی از آنها چه صورت دارد ؟

 

پاسخ معظم له

 

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

مجالست و رفت و آمد با فرقه ضالّه بهائیّت جایز نیست گرچه از خویشان و بستگان باشند مگر برای کسی که دارای عقائد محکم باشد و تحت تاثیر اغواء و شبهات آنان قرار نگیرد و بتواند آنان را به اسلام و تشیع و پیروی از اهل بیت عصمت و طهارت- علیهم السلام- هدایت و ارشاد کند و معامله با فرقه ضالّه بهائیت اگر موجب تقویت و ترویج آنان بشود جایز نیست و از خوراکی و آشامیدنی که مورد تماس با رطوبت آنان است باید اجتناب نمود و همچنین ذبیحه آنان نجس و خوردنش حرام است . والله العالم

والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

 

بازدیدها: ۲۴

بسم الله الرحمن الرحیم

 

حضور محترم استاد معظم حضرت آیت الله دیباجی اصفهانی

سلام علیکم

از جمله سؤالات که از ما می پرسند در مورد اینکه  آیا فکر کردن به گناهی که قبلا انجام داده ایم گناه  است؟ و بطور کلی فکر گناه ، گناه بحساب می آید  و راهکار حضرتعالی برای این افکار چیست؟

 

پاسخ معظم له

 

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

فکر گناه؛ گناه نیست عقوبت و عذاب ندارد، لکن سبب میشود که نورانیت قلب انسان از بین برود؛ امام صادق سلام الله علیه می فرماید حضرت عیسی علیه السلام به اصحاب خود (که بنی اسرائیل ) بودند فرمود حضرت موسی علیه السلام شما را امر کرد که زنا را ترک کنید ولی من می گویم فکر زنا هم نکنید؛ «فإن من حدث نفسه بالزنا کان کمن أوقد فی بیت مُزوَّق فأفسد التزاویق الدخان و إن لم یحترق البیت».[۱] کسیکه فکر زنا (فکر گناه) کند مانند کسی است که در اطاق زیبا آتش روشن کند، دود آتش گرچه موجب خراب شدن اطاق نمیشود لکن زیبایی اطاق را از بین میبرد؛ یعنی فکر گناه نور قلب را از بین میبرد و قلب را تاریک میگرداند؛ چنانکه از امام امیرالمؤمنین سلام الله علیه نقل شده که فرموده  است:«صِیَامُ اَلْقَلْبِ عَنِ اَلْفِکْرِ فِی اَلْآثَامِ أَفْضَلُ مِنْ صِیَامِ اَلْبَطْنِ عَنِ اَلطَّعَامِ »[۲] نگه داری قلب از فکر در گناه از نگه داری شکم از طعام افضل است یعنی فکر گناه نکردن از روزه گرفتن بهتر است. والله العالم

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

[۱] سفینه البحار ج ۳ ص ۵۰۴

[۲] غرر الحکم  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲۲

بازدیدها: ۲۴

حضرت َآیت الله دیباجی اصفهانی مد ظله العالی

سلام علیکم

نظر مبارک حضرتعالی آیا حضرت ولی عصر عج الله تعالی فرجه الشریف همسر و فرزند دارند که در بعض روایات آمده است حضرت با اهل و عیالش در مسجد سهله تشریف می  آورند ؟

 

پاسخ معظم له

 

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

علامه مجلسی رحمه الله علیه در جلد ۵۲ بحارالانوار صفحه ۳۱۷ روایتی از مرحوم صدوق رضون الله تعالی علیه باسناده الی ابی بصیر نقل می کند از امام صادق سلام الله علیه  که حضرت فرمود: «یا أبا مُحَمَّدٍ، کَأَنّی أرى نُزولَ القائِمِ فی مَسجِدِ السَّهلَهِ بِأَهلِهِ وعِیالِهِ. قُلتُ: یَکونُ مَنزِلَهُ؟ قالَ: نَعَم، هُوَ مَنزِلُ إدریسَ علیه السلام ، وما بَعَثَ اللّهُ نَبِیّا إلّا وقَد صَلّى فیهِ، وَالمُقیمُ فیهِ کَالمُقیمِ فی فُسطاطِ رَسولِ اللّهِ صلى اللَّه علیه و آله، وما مِن مُؤمِنٍ ولا مُؤمِنَهٍ إلّا وقَلبُهُ یَحِنُ  إلَیهِ…» اى ابا محمّد! گویا نزول قائم به همراه خانواده اش را در مسجد سهله نظاره مى کنم . ابو بصیر گفت : آیا مسجد سهله ، محلّ اقامت ایشان است؟ امام فرمود: «آرى آن جا منزل حضرت ادریس است. هیچ پیامبرى مبعوث نگردیده جز این که در آن جا به نماز ایستاده است و هر کس در آن جا اقامت نماید ، گویا در خیمه پیامبر خدا صلى اللّه علیه و آله اقامت نموده و هیچ مرد و زن مؤمنى یافت نمى گردد جز این که قلبش براى آن مکان مى تپد». و در دعای و صلواته معروف از امام عصر سلام الله علیه توسط ضرّاب اصفهانی نقل شده و خوانده آن در عصر روز جمعه سفارش شده است«اللَّهُمَّ أَعْطِهِ فِی نَفْسِهِ وَ ذُرِّیَّتِهِ وَ شِیعَتِهِ وَ رَعِیَّتِهِ وَ خَاصَّتِهِ وَ عَامَّتِهِ وَ عَدُوِّهِ وَ جَمِیعِ أَهْلِ الدُّنْیَا مَا تُقِرُّ بِهِ عَیْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ» [۱] بارالها به او «حضرت مهدی سلام الله علیه » و فرزندانش و شیعیانش آنچه را که دیده اش را روشن و دلش را سرور گرداند عطا فرما ! «اللَّهُمَّ أَرِنِی الطَّلْعَهَ الرَّشِیدَهَ وَ الْغُرَّهَ الْحَمِیدَهَ وَ اکْحُلْ نَاظِرِی بِنَظْرَهٍ مِنِّی إِلَیْهِ»

اللهم عَجِّلْ فَرَجَهُ واجْعَلْنِا مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ».والله العالم

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

 

[۱]   مفاتیح الجنان عربی ص ۵۳

بازدیدها: ۲۹

بسم الله الرحمن الرحیم

آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

سلام علیکم و رحمه الله وبرکاته

خدا وند در قرآن می فرماید : «کیف تکفرون بالله وکنتم امواتا فاحیاکم ثم یمیتکم ثم یحییکم ثم الیه ترجعون » مراد از آیه کریمه و کنتم امواتا چیست؟ منظور از امواتا چیست آدمی که اولین بار است تولد یافته چگونه مرده بوده مگر حیاتی قبل داشته که امواتا شده ؟

واما سوال فلسفی مقصود و مراد از جمله معروفه: النفس جسمانیه الحدوث و روحانیه البقا چیست؟ مگر نه اینکه نفس از عالم تجرد است و با جسم سنخیتی ندارد و دومقوله جداگانه هستند چگونه میشود که نفس جسمانیه الحدوث باشد

 

 

پاسخ معظم له

بسمه تعالی

بعد التحیه و السلام:

پاسخ سؤال اول:

اگر تقابل بین موت و حیات، تقابل ایجاب و سلب باشد اطلاق میّت بر خاک، اطلاق حقیقی است زیرا موت به معنی (عدم اتصاف الجسم بالحیات) قال الله الحکیم «و انزلنا من السماء ماءً لتحیی به بلده میتاً» [۱]و «آیه لهم الارض المیته احییناها».[۲]

شاهد: بر زمین بی آب و علف، اطلاق میت و میته شده است و اگر تقابل بین موت و حیات – تقابل عدم و ملکه باشد مانند عمی و بصر عمی به معنی کوری اما کوری از چیزی که قابلیت چشم داشت و لذا گفته نمی‏شود «الجدار اعمی الموت هو انعدام الحیاه بعد وجودها» در این صورت – چون خاک قابلیت حیات ندارد – میت بر آن اطلاق نمی شود مگر به نحو مجاز و استعاره … مانند (عیشه راضیه) که در قرآن آمده با اینکه عیشه مرضیه است اما مجازاً لفظ (راضیه) بر آن اطلاق شده است ؛ راضیه در حقیقت صفت نفس است و زندگی در حقیقت می‏شود مرضیه.

پاسخ سؤال دوم :

این جمله (جسمانیه الحدوث و روحانیه البقاء) از ملا صدرا می‏باشد شاید مقصود ایشان بر مبنای حرکت جوهری این باشد که ماده جسمانی (نطفه) بر اثر حرکت جوهری به تدریج مراتب کمال را طی می‏کند و از عالم ماده می‏گذرد و به مرزد ماده و تجرد که همان نفس انسان است می‏رسد پس حدوث نفس جسمانی است ولکن مرحوم خواجه نصیر طوسی(رحمه الله علیه) در شرح تجرید ص ۱۹۴ می‏فرماید: «ان النفس لیس هی البدن» چون انسان با حیوان مثلاً در جسمیت شریک است و در نفس مغایرت دارند پس مایه المشارکه غیر ما به المباینه و… بیان ملا صدرا مخالف با ظاهر قرآن است که می‏فرماید «ثم انشأناه خلقاً آخر» [۳] «فإذا سویته و نفخت فیه من روحی»[۴]  نفس ،روح غیراز بدن است پس نمی‏توان گفت نفس جسمانیه الحدوث است. و الله العالم

والسلام علیکم و رحمه الله وبرکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

 

[۱] سوره مبارکه فرقان آیه ۴۹

[۲] سوره مبارکه یس آیه ۳۳

[۳] سوره مبارکه مؤمنون آیه ۱۴

[۴] سوره مبارکه ۲۹ – سوره مبارکه ص آیه ۷۲

بازدیدها: ۲۱

آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

سلام علیکم

سؤالی از حضور مبارک داریم ما جمعی هستیم که جلسات قرائت قرآن داریم حالا اگر قران را به زبان فارسی بخوانیم اشکال داره یعنی عربی ان خوانده نشود  وقتی ما عربی می خوانیم که نمی فهمیم چه می خوانیم؛مثلا اگر ما چله یاسین بگیریم به فارسی بخونیم اشکال دارد؟

 

بسم الله  الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

شکی نیست که انسان بواسطه تفسیر و ترجمه قرآن از علوم و معارف قرآنی آگاه و بهره مند میشود؛ ولکن خواندن متن عربی قرآن ثواب و خواص ویژه ای دارد که با خواندان ترجمه حاصل نمیشود؛ مثلا از امام هفتم سلام الله علیه روایت شده «إذا خِفتَ أمراً فَاقرَأ مائهَ آیهٍ مِن القُرآنِ مِن حَیثُ شِئتَ ثُمَّ قُل:(اللَّهمَّ اکشِف عَنّی البَلاءَ) ثلاثَ مَرّاتٍ»[۱] امام سلام الله علیه فرمودند هرگاه از چیزی «مانند بیماری ، فقر ..» میترسی صد آیه قرآن بخوان، از هر کجای قرآن؛ سپس سه مرتبه بگوید: بارالها این بلاء را برطرف کن؛ دعایت مستجاب میشود.

و عن الصادق علیه السلام :« من قرء القرآن  فی المصحف مّتع ببصره

و خفف عن والدیه  و إن کانا کافرین»[۲]امام صادق سلام الله علیه فرمود هر کس قرآن را از روی صفحات و خطوط بخواند از چشمانش بهره مند میشود و خداوند پدر و مادر او را تخفیف (از عذاب) میدهد گرچه کافر باشند.

اینگونه روایات ظهور دارند در خواندن آیات شریفه قرآن نه ترجمه آیات ؛ از خداوند توفیق خواندن قرآن و عمل کردن به دستوراتش را طلب میکنیم

بارالها بین ما و قرآن ؛ بین ما و محمد و آلش صلوات الله علیهم اجمعین جدایی مینداز

در دنیا ما را از زیارت و در آخرت از شفاعت آن بزرگواران بهره مند فرما. امین یا رب العالمین. والله العالم

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

[۱] سفینه البحار ج ۷ ص ۲۵۶

[۲] سفینه البحار ج ۷ ص ۲۶ – الکافی ج ۲ ص ۶۱۳

بازدیدها: ۲۰

آیت الله دیباجی اصفهانی مدظله العالی

سلام علیکم

سؤالی از حضور مبارک داریم ما جمعی هستیم که جلسات قرائت قرآن داریم حالا اگر قران را به زبان فارسی بخوانیم اشکال داره یعنی عربی ان خوانده نشود  وقتی ما عربی می خوانیم که نمی فهمیم چه می خوانیم؛مثلا اگر ما چله یاسین بگیریم

به فارسی بخونیم اشکال دارد؟

 

پاسخ معظم له 

 

بسم الله  الرحمن الرحیم

بعد التحیه والسلام

شکی نیست که انسان بواسطه تفسیر و ترجمه قرآن از علوم و معارف قرآنی آگاه و بهره مند میشود؛ ولکن خواندن متن عربی قرآن ثواب و خواص ویژه ای دارد که با خواندان ترجمه حاصل نمیشود؛ مثلا از امام هفتم سلام الله علیه روایت شده «إذا خِفتَ أمراً فَاقرَأ مائهَ آیهٍ مِن القُرآنِ مِن حَیثُ شِئتَ ثُمَّ قُل:(اللَّهمَّ اکشِف عَنّی البَلاءَ) ثلاثَ مَرّاتٍ»[۱] امام سلام الله علیه فرمودند هرگاه از چیزی «مانند بیماری ، فقر ..» میترسی صد آیه قرآن بخوان، از هر کجای قرآن؛ سپس سه مرتبه بگوید: بارالها این بلاء را برطرف کن؛ دعایت مستجاب میشود.

و عن الصادق علیه السلام :« من قرء القرآن  فی المصحف مّتع ببصره

و خفف عن والدیه  و إن کانا کافرین»[۲]امام صادق سلام الله علیه فرمود هر کس قرآن را از روی صفحات و خطوط بخواند از چشمانش بهره مند میشود و خداوند پدر و مادر او را تخفیف (از عذاب) میدهد گرچه کافر باشند.

اینگونه روایات ظهور دارند در خواندن آیات شریفه قرآن نه ترجمه آیات ؛ از خداوند توفیق خواندن قرآن و عمل کردن به دستوراتش را طلب میکنیم

بارالها بین ما و قرآن ؛ بین ما و محمد و آلش صلوات الله علیهم اجمعین جدایی مینداز- در دنیا ما را از زیارت و در آخرت از شفاعت آن بزرگواران بهره مند فرما. امین یا رب العالمین. والله العالم

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

سید محمد تقی دیباجی اصفهانی

[۱] سفینه البحار ج ۷ ص ۲۵۶

[۲] سفینه البحار ج ۷ ص ۲۶ – الکافی ج ۲ ص ۶۱۳

بازدیدها: ۲۳